Ayon kay Wu Qiaoxi | 2025-03-03

Sa kabila ng patuloy na paglaki ng People's Liberation Army (PLA), nananatilng pangunahing tungkulin nito ang pangangalaga sa pamamahala ng Chinese Communist Party (CCP) kaysa sa paghahanda para sa digmaan, ayon sa ulat ng RAND Corporation.

Binibigyang-diin ng isang ulat na inilathala noong Enero na may pamagat na "Ang Kaduda-dudang Kahandaan sa Labanan ng Hukbong Sandatahan ng China," na hindi pa tiyak kung gaano kahusay magagamit ng PLA ang mga makabagong sandata sa matinding labanan sa kabila ng modernisasyon ng militar ng China.

Ang pangunahing isyu ay ang katotohanang ang ubod na tungkulin ng PLA ay panatilihin ang pamumuno ng CCP, hindi ang makipagdigmaan, ayon kay Timothy Heath, isang sinologist o dalubhasa sa pag-aaral ng kulturang Tsino at may-akda ng ulat.

Ayon sa ulat, mula pa noong itinatag ito, ang PLA ay nagsilbing "tagaprotekta at tagapagpatupad ng tuntunin" ng CCP.

Matapos ang Digmaang Koreano, palaging inuuna ng PLA ang "katatagang pampulitika kaysa sa kahandaan sa labanan... patuloy na sumasailalim sa ideolohikal na pagsasabuhay ng doktrina at paghihigpit ng kontrol pampulitika upang matiyak ang katapatan."

Naglalaan ang militar ng malaking oras at resources upang itanim sa isipan nila ang ideolohiya ng CCP at tiyakin ang ganap na katapatan, kahit na kapalit nito ang kahusayan sa labanan.

Halimbawa, aabot sa 40% ng oras ng pagsasanay ng PLA ay inilalaan para sa pampulitikang edukasyon.

Taiwan: isang politikal na hamon

Mula noong dekada 1990, pinalawak ng PLA ang arsenal nito ng mga makabagong submarino, fighter jet, barkong pandigma, at missile. Marami ang naniniwalang ang modernisasyong ito ay nakatuon para sa isang pagsalakay sa Taiwan, na iginiit ng China na bahagi ng kanyang teritoryo.

Gayunpaman, kinukwestyon ng ulat kung talagang mahalaga ang Taiwan sa pagiging lehitimo ng CCP.

Ipinahihiwatig nito na tila ayaw ng mga lider ng China na makipagdigmaan, dahil wala silang mga planong pangmilitar na ipinapahayag sa publiko na naglalahad kung paano tatalunin ang mga puwersang Amerikano o sakupin at kontrolin ang Taiwan.

Ang puwang na ito ay nagbubunsod ng mga pagdududa sa kakayahan ng PLA na humarap sa posibleng pakikipaglaban sa Taiwan at sa interbensyong militar ng United States, at nagpapahiwatig na mas malamang na gumamit ang Beijing ng mga ekonomiko, politikal, at diplomatikong paraan upang impluwensyahan ang Taiwan kaysa sa paggamit ng lakas militar.

Binibigyang-diin ng ulat ng RAND na bagaman madalas ituring ng mga analista sa West na mahalaga ang Taiwan sa lehitimasiya ng CCP, ito ay maaring isang pananaw na pinalaki lamang.

Pinamunuan ng Beijing ang China nang mahigit sa 70 taon nang hindi naibabalik ang Taiwan sa kanila, isang pahiwatig na ang lehitimasiya ay hindi nakasalalay sa kung ang isla ay bahagi ng China.

Kapag tinatalakay ang pinakamalalaking banta sa kanilang pamumuno, mas madalas na nakatutok ang pamunuan ng Beijing sa mga isyu ng kawalan ng katatagan, pagbagal ng ekonomiya, at katiwalian kaysa sa Taiwan.

Higit pa rito, bagaman patuloy na binibigyang-diin ng pamunuan ng China na maibalik ang Taiwan sa kanila, wala pang itinakdang tiyak na oras o deadline para makamit ang layuning ito.

Mga pagkakasalungatan

Ayon sa ulat, sa kabila ng patuloy na modernisasyon ng militar, nananatiling kaduda-duda pa rin ang aktwal na kahusayan ng PLA sa labanan.

Binanggit ng ulat na ang proseso ng modernisasyon ng militar ng China ay hindi kailangang tugma sa kahandaan sa labanan.

Ang pagpapanatili ng katatagan ay mas inuuna kaysa sa malakihang aksyong militar, at ang kontrol sa pulitika ng CCP sa militar ay naglilimita sa kakayahang umangkop ito sa mga kondisyon sa larangan ng labanan, sabi nito.

Isang malaking bahagi ng budget ng militar ay inilalaan sa pagsasagawa ng pampulitikang pangangasiwa at ideolohikal na edukasyon upang matiyak ang katapatan sa CCP, sa halip na sa pagpapahusay ng mga taktikang militar at kakayahan sa labanan.

Dahil dito, kahit na may mga makabagong kagamitan, maaaring kulang ang PLA sa sapat na kakayahang umangkop upang epektibong maiposisyon ang kanilang mga yunit sa aktwal na labanan.

Sa gitna ng mabilis na pagbagsak ng ekonomiya ng China, mas magiging kritikal ang papel ng PLA sa pagpapanatili ng kapangyarihan ng CCP. Ang prayoridad na ito ay maaaring lalong magpahina sa mga pagsisikap na paghusayin ang kanilang kakayahan sa pakikipagdigma.

Patuloy din ang hamon ng katiwalian sa PLA, ayon sa mga ulat kamakailan.

Noong Nobyembre, sinuspinde ng CCP ang isang mataas na opisyal ng militar at inimbestigahan ito dahil sa "mabigat na paglabag sa disiplina," isang karaniwang mas magaang termino para sa korapsyon.

Si Adm. Miao Hua ay dating miyembro ng makapangyarihang Central Military Commission ng Beijing, na umupo kasama ang lima pang opisyal -- kabilang si Xi Jinping, ang lider ng China, na siyang pinakamataas.

Pagmamaliit sa China

Ayon sa ulat ng RAND, sa kasalukuyan, ang posibilidad ng isang matinding digmaan sa pagitan ng China at United States ay nananatiling mababa.

Gayunpaman, nagbabala ang ilang mga analista na hindi dapat maliitin ang panganib ng labanan, itinuturo ang hayagang layuning militar ni Xi na maibalik ang Taiwan sa kanila -- na maaaring isagawa sa pamamagitan ng puwersa.

"May mas madadali, mas mura, at mas ligtas na paraan upang mapalakas ang seguridad ng partido kaysa sa mga iniangkop na kakayahan sa pakikidigma na masusing itinataguyod ni Xi," ayon kay Andrew Erickson, isang propesor ng estratehiya sa US Naval War College, sa panayam ng CNN noong Pebrero 17.

Sumagot naman si John Culver, isang dating opisyal ng US intelligence, bilang tugon sa ulat o post na ito sa X, "Ang digmaan ay hindi Plan A, ngunit Plan B ito kung kinakailangan."

Sa huli, tanging Beijing ang nakakaalam kung gaano kalawak ang mga sakripisyong handa nitong gawin -- maging sa PLA at sa lipunang Tsino -- upang makamit ang mga layunin nito.