Ayon kay Ha Er-rui | 2026-05-28

Inilabas ng mga Chinese researcher ang kauna-unahang geochemical atlas ng mga sediment sa seabed sa silangang karagatan ng bansa, isang hakbang na ayon sa mga analyst ay nagpapakita ng lumalalim na pagtutok ng Beijing sa mahahalagang mineral, pag-aangkin sa karagatan, at estratehikong kakayahan sa ilalim ng dagat.

Ang atlas na inilathala noong Abril ng China Geological Survey ay sumasaklaw sa Bohai Sea, Yellow Sea, at East China Sea, at gumagamit ng nasusukat na surface sediment at datos mula sa machine learning na nakalap sa mahigit 20,000 istasyon, ayon sa Xinhua. Ginamit ng mga mananaliksik ang mga datos na ito upang imapa ang distribusyon ng mga elemento sa buong seabed.

Minapa ng mga mananaliksik ang distribusyon at konsentrasyon ng dose-dosenang elemento, kabilang ang bakal, manganese, tanso, at mga rare earth element. Inilarawan nila ang atlas bilang isang “navigation chart” para sa pag-unlad ng karagatan at pangangalaga sa kapaligiran sa rehiyon.

Ngunit hindi nito isinama ang South China Sea.

Pagmamapa ng seabed

Ayon kay Dou Yanguang, isang mananaliksik sa Qingdao Institute of Marine Geology sa ilalim ng China Geological Survey at isa sa mga may-akda ng pag-aaral, ang atlas ay “makatutulong upang mas eksaktong matukoy ang mga yamang mineral sa seabed, na makababawas sa eksplorasyong walang sapat na datos.” Nakasaad din sa ulat na nagbibigay ito ng “tumpak na datos upang suportahan ang regional spatial planning, pangangalaga sa ekolohiya, at eksplorasyon ng mga yaman.”

Ngunit ang dominasyon ng Tsina sa supply chain ng rare earth at mahahalagang mineral ay nagdulot ng pangamba hinggil sa estratehikong halaga ng naturang datos, lalo na’t paulit-ulit nang ginamit ng Beijing ang mga export control bilang instrumento ng polisiya.

Ang ganitong uri ng pagmamapa ng seabed ay maaaring magsilbi sa mga layuning siyentipiko at militar, lalo na sa pagpapahusay ng pag-unawa ng Tsina sa topograpiya at mga kondisyon sa ilalim ng dagat, ayon kay Bruce Jones, isang scholar sa Brookings Institution na dalubhasa sa naval affairs at foreign policy, sa panayam niya sa The New York Times noong Abril.

Ambisyong militar

"Sa ganitong uri ng pagmamapa, maaari itong gamitin para sa siyensya at maaari rin itong gamitin para sa digmaan," sabi ni Jones. “Isa itong usapin ng rare earth, isang usaping siyentipiko, at isang estratehikong usapin nang sabay-sabay.”

Ayon kay Jones, malaki ang ipinupuhunan ng Tsina upang maging nangungunang puwersa sa oceanography na unti-unting humahabol sa Estados Unidos habang pinalalawak ang kakayahang militar nito at binubuo ang kaalaman na kailangan para sa pakikidigma sa ilalim ng dagat.

Ayon kay Sun Yun, isang scholar sa Stimson Center sa Washington, ginagamit ng Tsina ang mga gawaing siyentipiko at pangangalaga sa kalikasan upang igiit ang awtoridad nito sa mga pinagtatalunang katubigan.

Sa kanyang pahayag, sinabi niya na ang pampublikong pagpapalabas ng atlas ay "maaaring ipakahulugan na ipinapakita ng Tsina ang pangingibabaw nito sa nasabing hurisdiksiyong pandagat."

Nagsumite ang Tsina ng mga panukala sa United Nations na naglalayong palawigin ang mga pag-aangkin nito sa continental shelf lampas sa karaniwang hangganan, gamit ang ebidensiyang geological, isang hakbang na ayon sa Japan ay lumalabag sa Exclusive Economic Zone nito.

Ayon kay Larry Mayer, direktor ng Center for Coastal and Ocean Mapping sa University of New Hampshire, ang ganitong mga pag-aangkin ay lubhang nagpasigla sa mga pagsisikap sa eksplorasyon ng karagatan, sinabi niya sa The New York Times.

Namataan ang mga Chinese deep-sea exploration vessel malapit sa Aleutian Islands sa Alaska, habang iniulat namang nagsagawa ang Beijing ng test sa seabed mining equipment sa mga katubigang inaangkin ng Pilipinas at Taiwan.

Sinasadyang hindi isama ang South China Sea

Samantala, ayon sa ilang analyst, maaaring may legal at geopolitical na kahalagahan ang saklaw ng atlas.

Isinulat nina Wang Zhe-ren, assistant research fellow sa Institute for National Defense and Security Research (INDSR) ng Taiwan, at associate research fellow na si Hung Ming-te, sa website ng kanilang institusyon, maaaring sinadyang hindi isama sa atlas ang South China Sea.

Binanggit nila ang desisyon ng 2016 South China Sea arbitration sa The Hague na nagbasura sa mga pag-aangkin ng Beijing sa ilalim ng “nine-dash line.” Ayon sa kanila, naging dahilan ito upang ituon ng Tsina ang pansin sa East China Sea at Yellow Sea, kung saan wala pang desisyon ang anumang internasyonal na hukuman.

Labanan sa yaman

Ayon sa International Energy Agency, ang Tsina ay bumubuo ng halos two-thirds ng pandaigdigang produksyon ng pagmimina ng rare earth at 92% ng pandaigdigang refined output. Pinalalakas ng Japan at Estados Unidos ang pagpapaunlad ng yamang dagat sa malalim na dagat upang mabawasan ang pagdepende sa mga supply chain ng Tsina, at kapwa nila sinusuportahan ang mga pagsisikap ng isa’t isa sa seabed mining.

Inanunsyo ng Japan ang isang malaking tagumpay sa pag-unlad ng pagkuha ng rare earth sa malalim na dagat noong unang bahagi ng taon matapos itong makakuha ng putik na mayaman sa rare earth mula sa lalim na mahigit 6,000 metro, na inilarawan ng Tokyo bilang kauna-unahang tagumpay sa mundo.

Ginawa rin ng pamahalaan ng Estados Unidos na prayoridad ang seabed mining. Pinaplano nitong magbigay ng mga lisensya sa pagmimina sa mga lugar malapit sa mga teritoryo sa Pasipiko, kabilang ang American Samoa. Binibigyang-diin ng mga hakbang na ito ang lumalalim na kompetisyong heopolitikal sa mga kritikal na mineral sa ilalim ng dagat.